दूरदेशका जादुगरबाट पाएको अपार खुशी
.png)
सयौं चट्टानलाई एक्लै फोड्दै हजारौं प्रहारसँग एक्लै लड्दै एक सजीव मानवले मैदान छाड्यो मैदानमा आफ्नो बिम्ब मात्र छाडेन उसले त नयाँ युगको द्वीप बालेर छाड्यो ।
.png)
सयौं चट्टानलाई एक्लै फोड्दै हजारौं प्रहारसँग एक्लै लड्दै एक सजीव मानवले मैदान छाड्यो मैदानमा आफ्नो बिम्ब मात्र छाडेन उसले त नयाँ युगको द्वीप बालेर छाड्यो ।
मन्दिरको छेउबाट हिँड्दा केही क्षण रोकिन्छु । भित्र पस्ने मानिसहरूलाई हेर्छु । कसैको अनुहारमा आशा हुन्छ, कसैको आँखामा आँसु, कसैको मनमा कृतज्ञता, कसैको जीवनमा गहिरो पीडा । त्यहाँ उभिँदा मलाई लाग्छ हामी सबैले खोजिरहेको कुरा अन्ततः एउटै हो, शान्ति । बाटा फरक होलान्, तर गन्तव्य शायद उही हो ।
मैले मोहन कोइराला रचना छापिनँ नयाँ पुस्ताले देवकोटा होइन, माधव घिमिरे र समको अनुशरण गर्नुपर्छ